හුදකලා මගේ සිතට
සිසිලසක් කල නුබ
නොකියා මගේ සිත
රිදවා ගියාදෝ
සිතේ මට
හුදෙකුත් ගැහැනුන්
නුවරදී දුටුවත්
උන් බ සහා නුබ
කොතරම් වෙනස්දෝ
සිතේ මට
හැගේ මට
දළදා මැදුරේ තේවා
හඩ රවූ දෙන්නා සේ
මගේ හිතේ රවූ දෙන්නා
වූ
නුබ දුන්නු අලයනම්
මුලාව
සිහිවෙනා විට
ගිනි දැල්ලකට හසුවුණු
සතෙකු අලුවෙන්නා සේ
පිච්චේවි සිත මගේ
සොදුරිය අවරයි
දුන් පොරොන්දු නැවත
අලුත් කිරීමට
නුබ මගේ බව හැගේ මට
සැම මොහොතකම
___________________
_____________ජෝනා
____________________
